Pragnę miłości......................bardzo mi jej brakuje ale...................ja nie potafię kochać , wynika to z tego, że boję się zaufać, boje się oddać serce, życie było dla mnie zbyt okrutne. Tak bardzo pragnę ciepła czułego dotyku, słów:"kocham Cię i nigdy nie przestane jesteś najważniejszą osobą na świecie"ale wiem, że ich nigdy nie usłyszę.......... bardzo......to....boli......

Zamykam w sobie cierpienie i ból, a serce krwawi, a usta sie śmieją. Nikt nie domyśla się co czuję bo wkładam maskę, która sprawia, że jestem szczęśliwą osobą...............ale to nie prawda......